นิยมนิยาย

10/09/2025

เรื่อง เส้นทางชีวิตที่ต้องถูกเลือก ของนเรศ

ตอนที่ 1: บ้านหลังใหญ่ที่สูญหาย

เสียงนาฬิกาโบราณดัง “ติ๊ก…ต๊อก…ติ๊ก…ต๊อก…” ก้องสะท้อนไปทั่วห้องรับแขกใหญ่ บ้านที่ครั้งหนึ่งเต็มไปด้วยความสุขและเสียงหัวเราะ ตอนนี้กลับเงียบงันเหมือนถูกทอดทิ้ง

นเรศ วัยสิบเจ็ดปี เด็กหนุ่มผมดำ ตาสีเข้ม มองไปรอบ ๆ ห้องด้วยสายตาเหม่อลอย
“ทำไม…ทำไมเราต้องเป็นแบบนี้” เขาพึมพำ พลางเอามือกุมอก ความเจ็บปวดเหมือนหัวใจถูกบีบแน่น

ก่อนหน้านี้เพียงไม่กี่เดือน บ้านหลังนี้ยังเต็มไปด้วยชีวิตและความอบอุ่น รถหรูจอดเรียงราย ภาพครอบครัวบนผนังยิ้มแย้มสดใส งานเลี้ยงสุดหรูและเสียงหัวเราะไม่มีวันขาด แต่ชั่วข้ามคืน การล้มละลายของครอบครัวเหมือนพายุพัดทุกอย่างหายไป

นเรศเดินไปที่โต๊ะอาหารเก่า มองเศษขนมปังและแก้วน้ำที่แม่ทิ้งไว้ ความทรงจำของวันวานทำให้เขาแทบหายใจไม่ออก

“นเรศ… เราต้องไปแล้วนะ” เสียงแม่เรียบ ๆ แต่เต็มไปด้วยความเศร้า มือของแม่สั่นขณะยกกระเป๋า

“แม่… ทำไมเราต้องจากบ้าน…ทำไมพ่อถึงไม่พูดอะไรเลย?” นเรศถาม เสียงสั่น

พ่อของเขานั่งนิ่ง มือกุมหนังสือพิมพ์ไว้ครึ่งฉบับ แววตาเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง
“นเรศ…โลกมันโหดร้ายเกินกว่าจะอธิบาย…” พ่อพูด พลางถอนหายใจยาว

แม่ก้มลงโอบไหล่นเรศ
“ลูก…แม่ขอโทษ…แม่ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร…แต่เราต้องยืนด้วยตัวเอง”

เด็กหนุ่มกัดฟัน น้ำตาคลอเบ้า
“ผมไม่เข้าใจ…ทำไมทุกอย่างต้องพังหมด…ทำไมโลกนี้มันโหดร้ายแบบนี้”

แม่ลูบผมเขาเบา ๆ
“ชีวิตไม่ได้ง่ายเหมือนในนิยายลูก…แต่เราจะสอนลูกให้เข้มแข็ง”

หลังจากนั้นไม่นาน พ่อแม่ออกจากบ้านไป นเรศเหลือเพียงตัวเอง เขายืนมองบ้านที่เคยอบอุ่น เศร้าแต่ก็รู้สึกเหมือนถูกปลดปล่อยบางส่วน เขาต้องเรียนรู้ที่จะอยู่คนเดียว

คืนแรกที่เขานอนในห้องนอนเดิม กลิ่นไม้หอมจากเฟอร์นิเจอร์ยังคงค้างคาในอากาศ
นเรศหยิบสมุดโน้ตขึ้นมา พลางบันทึกความคิด

“ไม่มีใครช่วยฉันได้ นอกจากตัวฉันเอง…ฉันต้องรอด…ฉันจะทำให้ตัวเองแข็งแกร่งให้ได้”

วันต่อมา นเรศออกจากบ้านพร้อมกระเป๋าใบเล็ก ภายในมีเพียงเสื้อผ้าเก่าและสมุดโน้ตหนึ่งเล่ม
“สักวัน…ฉันจะยืนอยู่บนเวทีของตัวเอง และไม่มีใครมาล้มฉันได้อีก” เขาพึมพำ พลางก้าวออกจากบ้านที่ครั้งหนึ่งเป็นปราสาทของเขา

ชีวิตนอกบ้านโหดร้ายกว่าที่คิด ถนนหนทางเต็มไปด้วยผู้คนแปลกหน้า และงานที่เขาทำต้องใช้แรงมาก
“รับออเดอร์ส่งเอกสารไหมครับ?” เสียงพนักงานร้านค้าเรียกเขา
“ได้ครับ ผมทำได้” นเรศตอบ พลางรีบรับงานเพื่อหาเงิน

เขาทำงานหลายอย่าง ตั้งแต่ส่งเอกสาร เดินขายของจุกจิก ไปจนถึงช่วยล้างจานในร้านอาหารเล็ก ๆ แต่ทุกงานทำให้เขาเรียนรู้ว่าการเอาตัวรอดในโลกนี้ไม่ง่าย แต่ก็สอนให้เขารู้จักความอดทนและความพยายาม

วันหนึ่ง ขณะกำลังทำงานส่งเอกสารบนถนนแคบ ๆ
เด็กหนุ่มเจอชายสูงวัยคนหนึ่งล้มลงใกล้เขา
“ช่วยด้วย…ผมล้มแล้ว” ชายคนนั้นร้อง
นเรศไม่ลังเล รีบวิ่งเข้าไปช่วย
“อย่าเพิ่งขยับนะครับ ผมช่วยคุณได้”

ชายคนนั้นมองเขาด้วยสายตาแปลกใจ
“เด็กหนุ่ม…เจ้าใจดีจริง ๆ”

นเรศยิ้มบาง ๆ พลางคิดว่า โลกนี้ยังมีความดีอยู่บ้าง แม้เขาจะเจ็บปวด แต่ยังมีแรงผลักดันให้เขาก้าวต่อไป

ค่ำคืนนั้น นเรศนั่งอยู่ริมหน้าต่าง มองฟ้าอาทิตย์ลับขอบฟ้า ดวงดาวเริ่มปรากฏบนท้องฟ้า

“ฉันอาจยังเด็ก…แต่ฉันจะไม่ยอมแพ้ โลกจะได้เห็นว่า…ฉันก็มีค่าเหมือนใคร ๆ”

และนี่คือจุดเริ่มต้นของการเดินทาง จากเด็กหนุ่มบ้านร่ำรวย สู่วัยรุ่นที่ต้องเผชิญโลกกว้าง และจากโลกปัจจุบัน สู่อนาคตที่ยังไม่รู้ว่าจะเป็นอย่างไร

#อ่านนิยาย
#นิยายอ่านเพลิน
#เขียนนิยาย
#นักอ่าน
#อ่านเวลาว่าง
#นิยายแฟนตาซี