Jakie są godziny otwarcia?

Poniedziałek 09:00 - 17:00 Wtorek 09:00 - 17:00 Środa 09:00 - 17:00 Czwartek 09:00 - 17:00 Piątek 09:00 - 17:00

Event Concept - skuteczny event marketing, Aleja Wojciecha Kofrantego 35, Katowice (2026)

02/09/2026

🌿 Dzikie Tatry są najpiękniejsze. Trzy wyjątkowe wycieczki z przyrodnikiem. Poznaj walory Tatr z Magazyn Na Szczycie!

🥾 Turyści często mnie pytają, którą część Tatr lubię najbardziej. Zawsze odpowiadam bez wahania: dzikie Tatry.

🌲 Żeby było jasne: dzikie Tatry to nie jest oczywiście żadna geograficzna część tych gór, ale po prostu miejsca i momenty, kiedy jesteśmy bliżej przyrody. Dlatego z ogromną przyjemnością zabieram Was na trzy wycieczki, które z dzikością kojarzą mi się najbardziej. Zapewniam, że nie będziecie żałowali.

🏔️ Czerwone Wierchy

🐐 Na szczycie Małołączniaka (2096 m n.p.m.) odsłania się panorama Tatr Wysokich. Pasie się na nich kierdel kilkunastu kozic. Jest ich więcej, niż turystów na szlaku. Przystaję co kawałek, żeby je obserwować. Jest kilka tegorocznych koźląt, co daje nadzieję na odwrócenie widocznego od wielu lat trendu – spadku liczebności ich populacji.

🌄 Z Krzesanicy szlak prowadzi przez Mułową Przełęcz na Ciemniak (2096 m n.p.m.), gdzie odbija z głównej grani na północ. Jeszcze Piec, Polana Upłaz, Adamica i jesteśmy już na Wyżniej Kirze, gdzie rozbrzmiewają dzwonki owiec. Wycieczkę kończę o zachodzie słońca w Kirach.

🌲 Poludnica

🥾 Podchodzę już trzecią godzinę i nie spotkałem żywego ducha. Szerokość ścieżki sugeruje, że dużego ruchu nigdy tu nie ma, a ślady i kupy niedźwiedzi utwierdzają mnie, że przypięcie do pasa butli z gazem to była dobra decyzja.

⛰️ Predná Poludnica (1491 m n.p.m.) widokowo wynagradza trudy podejścia. Otoczenie Liptowa możemy stąd podziwiać z lotniczej wręcz perspektywy, bo jesteśmy 920 metrów ponad taflą Liptovskiej Mary. Na południu wyrastają Góry Choczańskie i Tatry, a na dalszych planach Mała Fatra, Magura Orawska, Beskidy.

🪻 Tatry Bielskie

🌺 To jeden z najciekawszych botanicznie szlaków w Tatrach, więc często zatrzymujemy się, by podziwiać poduchy lepnicy bezłodygowej, tłustosze alpejskie, gnidosze okółkowe i dwubarwne, zarzyczki górskie.

🐻 To dziki i mało popularny wśród turystów rejon, lubiany przez niedźwiedzie, które też chodzą szlakiem, znacząc go kupami. Przyrodniczą wyprawę kończymy w Jaworzynie Spiskiej.

🗞️ Tekst: Jan Krzeptowski-Sabała, Tatrologia
📷 Fot.: Jan Krzeptowski-Sabała

Tekst ukazał się w najnowszym numerze Magazynu Na Szczycie, dostępny jest również w aplikacji Na Szczycie oraz na naszej stronie internetowej.

01/09/2026

🏔️ Tatry Zachodnie zachwycają. Te panoramy trudno zapomnieć: zobacz, jakie piękne fotografie ukazały się właśnie w Magazyn Na Szczycie!

🌲 Jeśli chodzi o frekwencyjne rekordy w Tatrach Zachodnich to bez wątpienia prym wiodą Giewont i Dolina Kościeliska. O magii Śpiącego Rycerza nie trzeba nikomu wspominać, z kolei Kościeliska - z racji swej dostępności – przyciąga także mniej doświadczonych miłośników gór.

🥾 Wystarczy jednak pójść wyżej niż popularne schronisko na Hali Ornak, by znaleźć się w zupełnie innym świecie.

⛰️ Kiedy podchodzisz przez Przełęcz Iwaniacką, docierasz na sam szczyt Ornaku. W tym momencie spektakularne panoramy wynagradzają wszelkie zmęczenie i pot na czole. Wierzchołek oferuje nam piękny widok na Błyszcz oraz sąsiednią Bystrą.

🏔️ Z kolei z dalszego podejścia na Starorobociański Wierch można podziwiać Tatry Wysokie. Góra, która z tej perspektywy wyróżnia się na tle innych, to Lodowy Szczyt – trzeci pod względem wysokości w Tatrach (po Gerlachu i Łomnicy), ale najwyższy w grani głównej Tatr Wysokich.

👀 Gdy spojrzymy na wschód naszym oczu ukaże się m.in. zachodnia tatrzańska Orla Perć z Rohaczami w roli głównej. To bardzo fajny odcinek górskiej przygody i przedsmak tego, co czeka nas w rejonie Koziego Wierchu i Granatów.

🌅 A na koniec spójrzmy raz jeszcze na Błyszcz i Bystrą - już przy ostatnich promieniach słońca.

🗞️ Tekst: Kuba Witos
📷 Fot.: Kuba Witos

Sięgnij po więcej górskich treści - ciekawych rozmów, inspiracji szlakowych i doskonałych zdjęć krajobrazowych, i zaobserwuj Magazyn Na Szczycie.

27/08/2026

🌟 Poszukujesz autentycznych relacji z życia w polskich górach? Poznaj najnowszy reportaż Magazyn Na Szczycie i zobacz, jak wygląda praca w tatrzańskim schronisku!

🏡 Spędziłem dzień w najlepszym schronisku w Tatrach. „Wszystko skwierczy, dymi, syczy, paruje” – czy to najsmaczniejsze miejsce w polskich górach?

🥾 Niepozorne schronisko położone niedaleko najpopularniejszego szlaku do Morskiego Oka obchodzi w tym roku 150. urodziny. Z tej okazji w wakacyjną sobotę odwiedziłem to niezwykłe miejsce i spędziłem w nim 24 godziny. Zobaczyłem z bliska, jak wygląda dzień życia w Roztoce.

🏞️ Dzisiaj schronisko nie leży nad samą drogą do Morskiego Oka, ale nie zawsze tak było. W czasach, kiedy wybudowano pierwszy obiekt, to właśnie Roztoka była położona przy trasie do Moka. W przeszłości nie było przeprawy przy Wodogrzmotach Mickiewicza, więc cały szlak przebiegał właśnie przez Starą Roztokę.

🧗 Wśród turystów to miejsce absolutnie kultowe. Trudno się zresztą temu dziwić, bo zawsze spotykali się tu taternicy oraz ludzie kultury. To właśnie z Roztoki wychodzili w góry, stąd rozpoczynały się pierwsze poważne wyprawy m. in. w słowackie Tatry, przede wszystkim w rejon rozległej doliny Białej Wody.

🌅 Dzień w schronisku rozpoczyna się wcześnie. Co prawda bufet czynny jest od godziny 7, ale trzeba przecież wszystko przygotować. Jak wiadomo głodny turysta jest turystą awanturującym się, więc już od wczesnych godzin porannych wszyscy działają na najwyższych obrotach. Jajecznica, zestawy śniadaniowe, naleśniki – wszystko opuszcza niewielką kuchnię w ilościach hurtowych.

🍳 W kuchni pełna mobilizacja. Kolejni goście zamawiają coraz to nowe pozycje z menu, a z pieca wychodzą perły roztoczańskiej kuchni, czyli jagodzianki. Jakby tego było mało, zza winkla nagle pada przerażające hasło: - Prawie zabrakło szarlotki!

⚙️ W całym schronisku nie ma nikogo bez pracy: wszystko działa jak w świetnie skonstruowanym szwajcarskim zegarku. Nie ma zresztą czasu na poślizg, bo już rozpoczyna się pora obiadowa i kuchnia tonie w powodzi kolejnych zamówień. Jedzenie atakuje mnie z każdej strony: rusza się, skwierczy, dymi, syczy, paruje.

🏔️ Z żalem opuszczam smakowite klimaty i udaję się na piętro, gdzie trwa szeroko zakrojona akcja porządkowa. Wszystkie zwolnione po ostatniej nocy pokoje są odkurzane, wymieniana jest pościel oraz trwają drobne naprawy szkód wyrządzonych - chcemy wierzyć, że mimowolni - przez turystów. A to trzeba przywiesić nową półeczkę albo zreperować pourywane elementy innej. Kolejne osoby na błysk porządkują łazienki i wszelkie przestrzenie wspólne. Pracy jest niemało, bo drzwi w tych przybytkach prawie się nie zamykają.

🌙 Tuż po godzinie 21 zamyka się schroniskowy bufet, a dla pracowników nadchodzi czas zasłużonego odpoczynku. Na sali nastaje cisza, przerywana jedynie gwarem cichych rozmów. Ktoś w kącie wyciąga gitarę i zaczyna coś niezbyt donośnie grać. To właśnie prawdziwy klimat schroniska, gdzie jadalnia zamienia się w jedną wielką świetlicę, w której każdy może wymienić się swoimi doświadczeniami, pomysłami czy po prostu odezwać się do drugiego człowieka.

🎸 Około godziny 22 wszystko ucicha i sala pustoszeje. Jednak za ścianą bufetu słyszę głosy, które nie dają mi spokoju. Okazuje się, że kuchnia tak naprawdę jeszcze nie śpi, a gospodyni dzielnie walczy z kolejnymi kilogramami jagód do przetworzenia. I tak z pierwszymi światłami brzasku ostatnie jagody z najnowszej partii trafiają do słoików. Schronisko tak naprawdę nigdy nie śpi.

🗞️ Tekst: Kacper Szymański
📷 Fot.: Kacper Szymański

Tekst ukazał się w najnowszym numerze Magazynu Na Szczycie, dostępny jest również w aplikacji Na Szczycie oraz na naszej stronie internetowej.

Sięgnij po więcej górskich treści - ciekawych rozmów, inspiracji szlakowych i doskonałych zdjęć krajobrazowych, i zaobserwuj Magazyn Na Szczycie.

26/08/2026

🏔️ Szukasz wymagających szlaków? Z Magazyn Na Szczycie poznaj Orlą Perć Tatr Zachodnich!

🪨 Choć formalnie znajdujemy się w Tatrach Zachodnich, lita skała, ostre krawędzie i pionowe kominki każą nam na chwilę zapomnieć o łagodnych, trawiastych grzbietach kojarzonych z tą częścią gór.

⛰️ Mówiąc o grani Rohaczy, nie mam na myśli jedynie dwóch ikonicznych szczytów, czyli Rohacza Ostrego i Płaczliwego. Patrzę szerzej: na potężny, wysokogórski odcinek głównej grani Tatr, rozciągający się od Brestowej aż po Rohacz Ostry.

🥾 Przejście całej grani dla przeciętnego turysty to niemałe wyzwanie kondycyjne, które rzadko udaje się zamknąć w jednym dniu. To trasa długa, eksponowana i wymagająca, przez co bywa nazywana Orlą Percią Tatr Zachodnich.

⛓️ Na trasie znajdziemy strome kominki, gładkie skalne płyty, wąskie przejścia nad przepaściami i masę sztucznych ułatwień w postaci łańcuchów i klamer, pomagających pokonać trudności techniczne.

🗺️ Większość turystów wybiera jedynie fragment grani do przejścia lub dzieli ją na etapy. I słusznie! W końcu góry nie zając, a własne możliwości warto mierzyć siłami, a nie ambicją.

🌬️ Każdy z nich to osobna opowieść o skale, wietrze i spokoju, bo pomimo swojej atrakcyjności, Rohacze wciąż oferują znacznie więcej intymności niż zatłoczone szlaki w polskiej części Tatr Wysokich.

🧗 Przejście w stronę Hrubej Kopy to nieustanna gimnastyka. Ekspozycja staje się moim stałym towarzyszem. Jest wąsko, trzeba zachować ostrożność, ale też jest niesamowicie ekscytująco.

⚠️ Prawdziwa kulminacja emocji czeka na Trzech Kopach. Tu nie ma miejsca na pośpiech, każdy krok musi być pewny, a każde postawienie stopy przemyślane.

🪨 Rohacz Ostry w pełni zasługuje na swoją nazwę. Lita skała ponownie domaga się bliskiego kontaktu. Największe emocje budzi słynny Rohacki Koń, kilkumetrowy, niemal pionowy i eksponowany odcinek grani, gdzie łańcuchy są jedynym punktem oparcia nad przepaścią.

🌄 Rohacze pokazały mi swoje surowe, skalne oblicze, ale podarowały mi też wolność jakiej próżno szukać w dolinach.

🗞️ Tekst: Kasia Juszczyk, Wszyscy jesteśmy nomadami
📷 Fot.: Kasia Juszczyk

Tekst ukazał się w najnowszym numerze Magazynu Na Szczycie, dostępny jest również w aplikacji Na Szczycie oraz na naszej stronie internetowej.

Sięgnij po więcej górskich treści - ciekawych rozmów, inspiracji szlakowych i doskonałych zdjęć krajobrazowych, i zaobserwuj Magazyn Na Szczycie.

18/08/2026

🔔 Nadchodzi nowy numer Magazyn Na Szczycie! E-wydanie dostępne jest na naszej stronie internetowej, a wersję papierową znajdziesz w salonach prasowych m.in. Empiku, Inmedio, Relay i innych.

⛰️ TOP 5 Turystycznej Korony Tatr: „W Tatrach jest wszystko, co kocham” – Magdalena Przysiwek podsumowuje wyjątkową górską przygodę i projekt zdobycia pięciu najwyższych punktów Turystycznej Korony Tatr. Fot. Jakub Witos

🏡 Tatry Wysokie: „Król wolnego królestwa Rysów” – Oľga Krajčiová przedstawia Viktora Beránka, wieloletniego gospodarza Chaty pod Rysami, jednego z najbardziej niezwykłych ludzi tatrzańskich schronisk. Fot. archiwum Viktora Beránka

🥾 Grań Rohaczy: „Skały nie biorą jeńców” – Katarzyna Juszczyk zabiera nas na jedną z najbardziej efektownych grani Tatr Zachodnich. Fot. Katarzyna Juszczyk

🌲 „Dzikie Tatry są najpiękniejsze” – Jan Krzeptowski-Sabała pokazuje, jak odkrywać Tatry z dala od najbardziej zatłoczonych szlaków. Fot. Jan Krzeptowski-Sabała

🎂 150 lat schroniska w Roztoce:
„Schronisko nigdy nie śpi” – Kacper Szymański zagląda za kulisy jednego z najstarszych tatrzańskich schronisk i opowiada o 150 latach historii Roztoki. Fot. Kacper Szymański
„Roztoka to mój dom i praca” – Anna Krupa, gospodyni Schroniska PTTK w Dolinie Roztoki, w rozmowie z Kacprem Szymańskim opowiada o codzienności w miejscu, które stało się jej domem. Fot. Kacper Szymański

🏠 Hala Kondratowa:
„Najmniejszy obiekt w okolicy” – Michał Raś przygląda się historii i współczesności schroniska na Hali Kondratowej. Fot. Michał Raś
„U nas wszystko jest nowe” – o prowadzeniu schroniska, zmianach i codzienności rozmawiamy z Sabiną i Stanisławem Majerczykami. Fot. Michał Raś

📸 „Zielono mi” – Kuba Witos pokazuje Tatry z nietypowej perspektywy. Fot. Jakub Witos

🧭 „Spór idzie o ego” – Piotr Mazik, prezes Stowarzyszenia Przewodników Tatrzańskich, w rozmowie z Andrzejem Bazylczukiem o przewodnikach, odpowiedzialności i współczesnych problemach tatrzańskiego przewodnictwa. Fot. archiwum Piotra Mazika

👩 Kobiety na Szczycie: „Owczy pęd nas gubi” – Magdalena Przysiwek rozmawia z Beatą Sabałą-Zielińską o Tatrach, ludziach i tym, dokąd prowadzi nas masowa turystyka. Fot. archiwum TOPR

🥾 Poradnik: „Inaczej w doliny, inaczej na granie” – Kuba Woźniak podpowiada, jak dobrać obuwie do tatrzańskiej trasy i warunków.

🌌 „Biegam, by zrobić selfie” – astrofotograf Włodzimierz Bubak opowiada Kubie Terakowskiemu o fotografowaniu nocnego nieba, bieganiu i górskich pasjach. Fot. Włodzimierz Bubak

🌶️ Pieprz i Bazylia: „Straszny Giewont z tych Niemców” – Andrzej Bazylczuk jak zwykle z humorem i przekorą spogląda na górską rzeczywistość.

Oprócz tego felietony, praktyczne porady, inspirujące rozmowy i jeszcze więcej górskich opowieści oraz wyjątkowych fotografii.

18/08/2026

🥪 Nie dawaj niedźwiedziowi kanapki! Jak zachować się podczas spotkania z misiem? Zobacz, co radzi Paweł Skawiński na łamach naszego Magazyn Na Szczycie!

🐻 Jeżeli niedźwiedź jest daleko i czując nas nie reaguje lub oddala się, to również możemy nie reagować. Jeżeli jest blisko – umownie przyjmujemy dystans 50 metrów – i nie boi się nas, to powinniśmy zacząć się bać. Szczególnie, gdy zacznie do nas podchodzić.

🥪 Po co? Po kanapkę, którą – jak wie – mamy w plecaku. Skąd wie? Bo dostał już kilka od poprzednio spotkanych turystów. Doskonale to pamięta i wykorzystuje, gdyż łatwiej mu zdobyć kanapkę, niż szukać jagód w kosówce.

🚫 Nie dawać mu kanapki, bo po pierwsze – to utwierdzi go w przekonaniu, że tak właśnie należy zdobywać pokarm, a po drugie – będzie domagał się następnych, których możemy już nie mieć, lecz mu tego nie wytłumaczymy... Nie sięgamy do plecaka, nawet po aparat fotograficzny, bo może pomyśleć, że sięgamy po kanapkę.

🙋 Można spróbować zwrócić na siebie uwagę, niedźwiedź bowiem słabo widzi, więc warto sprawiać wrażenie większego, niż się jest w rzeczywistości. Ja tupię, podnoszę ręce i kijki, aby dać mu się rozpoznać.

🚶 Jeżeli nie pójdzie, to wycofać się powoli i spokojnie, poczekać, aż odejdzie.

⚠️ A jeśli nie odejdzie, jeżeli zaatakuje? To należy położyć się twarzą do ziemi, nakryć głowę rękami, podkurczyć nogi, ochronić kark i plecy plecakiem. Pamiętajmy jednak, że niedźwiedź stojący na dwóch łapach nie atakuje nas, lecz próbuje zobaczyć i zwęszyć, bo tak jest mu łatwiej, niż z poziomu ziemi. Jest jeszcze wtedy czas na odwrót.

🌲 Gorzej, gdy zaskoczymy niedźwiedzia, bo żadna ze stron nie ma chwili i miejsca na spokojną reakcję. Dlatego nie skradajmy się. Bo chociaż oczywiście, nie należy hałasować na szlaku, to jednak warto zaanonsować naszą obecność rozmową, stukaniem kijków, tupaniem. To pozwoli uniknąć zaskoczenia.

👣 Niedźwiedź, który usłyszy nas, najprawdopodobniej zejdzie nam z drogi, zanim zdążymy go zobaczyć.

🐾 W Tatrach spotykamy przede wszystkim tak zwane niedźwiedzie problemowe. Ale nawet te niesprowokowane raczej na nas nie napadają. Niedźwiedzia można sprowokować dokarmianiem, fotografowaniem, podchodzeniem, zaskoczeniem, stworzeniem zagrożenia dla młodych… Ale i w takich sytuacjach niedźwiedzie nie napadają na nas, lecz starają się odpędzić, przestraszyć.

⛔ Nie dokarmiajmy więc i nie schodźmy ze szlaku – to żelazna zasada. Bo chociaż owszem, można spotkać niedźwiedzia na ścieżce, to jednak jego ostoja zawsze znajduje się gdzieś w gąszczu.

🗞️ Tekst: Kuba Terakowski; rozmowa z Pałwem Skawińskim, byłym dyrektorem TPN
📷 Fot.: Filip Zięba, Jakub Skawiński

Tekst dostępny jest w aplikacji Na Szczycie oraz na naszej stronie internetowej.

Sięgnij po więcej górskich treści - ciekawych rozmów, inspiracji szlakowych i doskonałych zdjęć krajobrazowych, i zaobserwuj Magazyn Na Szczycie.

14/08/2026

🌄 Poszukujesz inspiracji na alpejską przygodę? Zobacz, co odkrył Magazyn Na Szczycie!

🏞️ Jedyny taki poranek. Wschód słońca na Le Gargas w Alpach Delfinackich.

⛰️ Le Gargas to niepozorna góra licząca zaledwie – w końcu to Alpy - 2208 m n.p.m.

🌅 Pewnego lipcowego dnia zatrzymałem się tu w domu pielgrzyma i obserwowałem, jak zachodzące słońce muska zbocza Le Gargas.

„Szybko podjąłem decyzję o tym, że rano wybiorę się na szczyt, by podziwiać wschód słońca.”

🥾 Wejście na Le Gargas nie jest, ani technicznie trudne, ani długie.

„Kusiły mnie fotografie i informacje o tym, że po niespełna godzinie marszu będę mógł podziwiać skaliste grzebienie alpejskich czterotysięczników.”

🏔️ „W tym panoramach zachwyca mnie również to, że niektóre z masywów podziwiać można od podnóża aż po same wierzchołki.”

„Oczy błądzą po zawiłych dolinach, żeby odnaleźć „początek” góry, a później wędrują wraz ze zmieniającą się roślinnością aż po nagie szczyty.”

🌿 „Trudno zliczyć, ile głębokich dolin otacza Le Gargas, ale będąc na szczycie miałem problem z wyborem kierunku, na który najlepiej patrzeć.”

✨ „Trudno mi odpowiednimi słowami opisać ten niezwykły moment na szczycie, który tam przeżyłem.”

„Soczysta zieleń traw, mieniące się tysiącami barw skały oplatane pierwszymi promieniami dnia, a na północnych zboczach przyklejone do szczytów wieczne śniegi.”

🏔️ „Panoramy Alp Delfinackich zaliczam do najbardziej różnorodnych, jakie miałem okazję oglądać w tym górskim łańcuchu.”

☀️ „Ciekawe jest w tym miejscu również to, że rano podziwiałem majestatyczne czterotysięczniki, a już w południe kosztowałem słońca w Saint Tropez na Lazurowym Wybrzeżu.”

🗞️ Tekst: Mikołaj Gospodarek
📷 Fot.: Mikołaj Gospodarek

Tekst dostępny jest w aplikacji Na Szczycie oraz na naszej stronie internetowej.

Sięgnij po więcej górskich treści - ciekawych rozmów, inspiracji szlakowych i doskonałych zdjęć krajobrazowych, i zaobserwuj Magazyn Na Szczycie.

10/08/2026

🏔️ Nie wiesz, gdzie wyjechać na wakacje? Zobacz, co proponuje Magazyn Na Szczycie! Millstätter See - Bad Kleinkirchheim - Nockberge czyli alpejski urlop idealny

☀️ Wyobraź sobie poranek, w którym słońce leniwie budzi świat do życia, rozświetlając promieniami taflę jeziora o przejrzystości kryształu i temperaturze wody przekraczającej 20 stopni Celsjusza.

🏔️ Kilka godzin później stoisz na łagodnym, zielonym szczycie pobliskich gór, wdychając zapach unikalnej alpejskiej waleriany, by wieczorem zanurzyć się w uzdrawiających wodach termalnych w miejscu z ponad stuletnią tradycją.

🇦🇹 Witamy w Karyntii, a dokładniej w jej najbardziej spektakularnym regionie partnerskim: Millstätter See-Bad Kleinkirchheim-Nockberge.

🚲 Kolejny dzień wita nas słońcem i armią nowoczesnych rowerów, które ekipa z renomowanej szkoły sportowej Sportschule Krainer dostarcza pod same drzwi hotelu.

🌊 Cel? Pętla wokół Millstätter See czyli 28 kilometrów czystej przyjemności z jazdy i podziwiania wspaniałych widoków.

💧 Millstätter See to drugie co do wielkości, ale najgłębsze (aż 142 metry) jezioro Karyntii.

🌡️ Efekt? Choć jesteśmy w sercu Alp, woda w jeziorze nagrzewa się latem do 25-26 stopni Celsjusza.

🏛️ Naszym głównym celem jest Opactwo Stift Millstatt, założone przez benedyktynów około 1070 r.

🎨 Ten kontrast między tysiącletnią, surową architekturą a awangardowymi rzeźbami, instalacjami i obrazami współczesnych artystów jest elektryzujący.

🧖 Dzień kończymy w miejscu, gdzie historia ustępuje miejsca absolutnemu odprężeniu.

🏞️ Następnego dnia zmieniamy krajobraz na typowo górski.

⛰️ Nockberge to najstarsza formacja geologiczna w Austrii.

🌿 Szlak prowadzi szeroką ścieżką przez miękkie trawiaste połoniny, dzięki czemu wędrówka jest czystą przyjemnością i jest w pełni bezpieczna nawet dla rodzin z małymi dziećmi.

🌱 Największym roślinnym skarbem tego regionu jest Speik (Valeriana celtica) czyli rzadka chroniona odmiana kozłka lekarskiego.

🥾 Ścieżka łagodnie trawersuje kolejne zbocza, by po przejściu widokowego grzbietu zacząć opadać w głąb zielonej doliny.

❤️ Region Millstätter See - Bad Kleinkirchheim – Nockberge to nie jest miejsce, które odhacza się na liście i jedzie dalej.

🗞️ Tekst: Katarzyna Juszczyk
📷 Fot.: Katarzyna Juszczyk

Tekst dostępny jest w aplikacji Na Szczycie oraz na naszej stronie internetowej.

Sięgnij po więcej górskich treści - ciekawych rozmów, inspiracji szlakowych i doskonałych zdjęć krajobrazowych, i zaobserwuj Magazyn Na Szczycie.

07/08/2026

🚁 Bezpieczeństwo w górach to podstawa. Zobacz, czego dowiedział się Magazyn Na Szczycie od naczelnika TOPR! "Nie trzeba być durniem, aby zginąć w Tatrach"

🏔️ Nie trzeba być durniem, aby zginąć w Tatrach. Możemy spełnić wszystkie wymagania, znakomicie przygotować się, mieć najlepszy sprzęt i... pecha. Nieszczęśliwe wypadki też chodzą po Tatrach.

🗣️ Z Janem Krzysztofem, naczelnikiem TOPR, rozmawia Kuba Terakowski.

👥 Najważniejsi jednak byli i są ludzie - ich umiejętności, chęć działania, zaangażowanie - to się nie zmieniło. Oczywiście sprzęt bardzo nam pomaga i ułatwia, lecz nie zastępuje człowieka.

📲 Dziś łatwiej jest zarówno ratować, jak i być turystą. Są telefony komórkowe, aplikacje, nowoczesny sprzęt i możliwość szybkiego wezwania pomocy. Ta łatwość może jednak sprawiać, że turyści ulegają fałszywemu poczuciu bezpieczeństwa lub stają się mniej ostrożni i decydują na ryzyko, bo przecież - w razie potrzeby - zawsze mogą zadzwonić.

⚠️ Lawiny, pioruny - to margines, w śmiertelnych statystykach dominują upadki z wysokości w rejonie Rysów, Przełęczy Pod Chłopkiem i Orlej Perci.

🩹 Najczęściej udzielamy pomocy w tych prostych przypadkach, bo jest ich oczywiście najwięcej. Najtrudniejsze jednak stanowią dla nas - rzecz jasna - największe wyzwanie.

📞 Jak wezwać pomoc? Najprościej: dzwoniąc na numer alarmowy TOPR albo przez aplikację Ratunek, która pozwala na precyzyjne zlokalizowanie miejsca wypadku. Reszta należy do ratownika przyjmującego zgłoszenie, on nami pokieruje i podejmie stosowne decyzje.

🌩️ Nie prowadzę badań, nie jestem specjalistą, ale mam wrażenie, że gwałtownych zjawisk jest więcej. Dawniej szczyt sezonu burzowego przypadał na czerwiec i lipiec, teraz zdarzają się one przez niemal cały rok.

🚨 Jeżeli wierzyć memom, to połowa turystów zdobywa Rysy w szpilkach. Skoro zatem nie idę w szpilkach, to jestem już absolutnie bezpieczny. To bardzo ryzykowne przeświadczenie. Tymczasem w rzeczywistości szpilki najczęściej widujemy w kolejce na Kasprowy, a japonki na drodze do Morskiego Oka, gdzie w zupełności wystarczą. Dajmy więc spokój szpilkom, nie stanowią problemu.

🗞️ Tekst: Kuba Terakowski
📷 Fot.: A. Górka, TOPR | Adam Brzoza

Tekst dostępny jest w aplikacji Na Szczycie oraz na naszej stronie internetowej.

Sięgnij po więcej górskich treści - ciekawych rozmów, inspiracji szlakowych i doskonałych zdjęć krajobrazowych, i zaobserwuj Magazyn Na Szczycie.

03/08/2026

🏞️ Poszukujesz celu na pozaszlakową wycieczkę? Wybierz się na kultowy Mnich w Tatrach – spełnij górskie marzenie z Magazyn Na Szczycie!

⛰️ Pierwszy raz wyruszyłam w góry we flanelowej koszuli i z drelichowym plecakiem na grzbiecie w czasach głębokiego dziadocenu, gdy Polska była jeszcze ludowa, a nasi lodowi wojownicy święcili triumfy w najwyższych górach świata.

🎁 Na okoliczność okrągłych urodzin z czwórką z przodu, niezawodna ekipa moich najbliższych koleżanek z czasów harcerskich zafundowała mi w prezencie wejście na Mnicha z przewodnikiem. To było moje przewlekle odraczane do realizacji marzenie.

🪨 Mnich to góra symbol, mekka wspinaczy, której sylwetka widnieje na przewodnickiej blasze. Dlatego szczerze brakowało go w moim górskim portfolio.

🌅 O godzinie 6, po sprawnym pokonaniu odcinka Drogi Oswalda Balzera, staliśmy przed schroniskiem nad Morskim Okiem (ok. 1410 m n.p.m.), wpatrzeni w czoła tatrzańskich olbrzymów, zasnutych chmurami, przez które przebijała się jedna, płonąca złotem turnia!

🌞 Smukła iglica Mnicha o brzasku, w pierwszych promieniach wschodzącego słońca wyglądała baśniowo, jak piramida z drogocennego kruszcu wzniesiona ku czci jakiegoś krwiożerczego, azteckiego bóstwa.

👣 Każdy z nas trojga inaczej przeżywa wędrówkę. Nauczyłam się akceptować tę odmienność i cieszyć doświadczeniem drogi po swojemu.

🪢 Zgrabiałymi z zimna dłońmi badałam kolejne krawądki, szukałam szczeliny na ćwierć-podeszwy, starając się nie zbaczać myślami w ziejącą pod nami przepaść.

🌤️ Wszystko to jednak przyćmiła radość ze zdobycia szczytu (2067 m n.p.m.), skąd przez zasłony chmur migały, przesuwając się jak kadry w poklatkowym filmie: tafla Morskiego Oka i mniejsze oczko Czarnego Stawu, nieco już rudawe zbocza Miedzianego, skalne urwiska odległych Rysów.

🗞️ Tekst: Anna Betlejewska
📷 Fot.: Anna Betlejewska, Adobe Stock

Tekst dostępny jest w aplikacji Na Szczycie oraz na naszej stronie internetowej.

Sięgnij po więcej górskich treści - ciekawych rozmów, inspiracji szlakowych i doskonałych zdjęć krajobrazowych, i zaobserwuj Magazyn Na Szczycie.

Event Concept - skuteczny event marketing

02/09/2026

01/09/2026

27/08/2026

26/08/2026

18/08/2026

18/08/2026

14/08/2026

10/08/2026

07/08/2026

03/08/2026

Adres

Godziny Otwarcia

Telefon

Strona Internetowa

Ostrzeżenia

Skontaktuj Się Z Firmę

Skróty

Udostępnij

Kategoria

Prośba o usunięcie wpisu

Poniedziałek	09:00 - 17:00
Wtorek	09:00 - 17:00
Środa	09:00 - 17:00
Czwartek	09:00 - 17:00
Piątek	09:00 - 17:00