Kat Piotr Plugawy

02/06/2026

📜 Wieści z Katostwa Elbląskiego 📜

W miniony weekend my, słudzy sprawiedliwości i wykonawcy wyroków, Katostwo Elbląskie w osobach Piotra Plugawego oraz Piotra Pustelnika, wyruszyliśmy na pole bitwy w Aleksandrowie Kujawskim.

Pracy zastaliśmy tam niemało, albowiem wielu było łotrów, hultajów i wszelakiej maści zbirów, którzy zakłócali porządek i spokój. Nie szczędząc sił ni potu, przemierzaliśmy obozowiska i pola bitewne, wymierzając sprawiedliwość tam, gdzie była potrzebna.

Los jednak był nam przychylny, gdyż udało się dorwać kilku szczególnie zuchwałych opryszków, którzy rychło przekonali się, iż ramię kata jest długie, a kara nieuchronna.

Niechaj wieść niesie się po grodach i wsiach, iż Katostwo Elbląskie czuwa, a każdy złoczyńca prędzej czy później stanie przed obliczem sprawiedliwości.

⚔️ Ku chwale rzemiosła katowskiego! ⚔️

30/05/2026

04/01/2026

Kartka z pamiętnika kata Piotra Plugawęgo
4 dzień stycznia, Roku Pańskiego ...

Dzień wstał blady, jakby sam nie chciał patrzeć na to, co ma się wydarzyć. Dzwony biły krótko i twardo - bez radości, bez żalu. Tak biją tylko wtedy, gdy prawo domaga się swego.

Szafot był przygotowany jeszcze przed świtem. Deski suche, pień równy, ziemia ubita. Sprawdziłem wszystko własną ręką. Nie ufam cudzym oczom w takich sprawach. Ludzie zaczęli zbierać się szybko - ciekawość zawsze wygrywa z lękiem.

Skazany nie krzyczał. To rzadkie. Spojrzał na mnie raz, jakby chciał zapamiętać twarz tego, który zamknie jego sprawy na tym świecie. Nie odwzajemniłem spojrzenia. Kat nie patrzy - kat wykonuje.
Jedno uderzenie. Tak jak być powinno.

Tłum westchnął, ktoś się przeżegnał, ktoś inny odwrócił wzrok. Prawo zostało dopełnione, a wraz z nim cisza - ciężka, ale potrzebna.

Po wszystkim umyłem ostrze i ręce. Krew schodzi łatwo ze stali, trudniej z myśli. Wróciłem do domu okrężną drogą, by uniknąć spojrzeń. Dzieci krzyczały gdzieś na podwórzu, jakby świat nie zmienił się ani na chwilę.

Wieczorem zapisałem tylko jedno zdanie, bo więcej nie było trzeba:
Porządek kosztuje. Chaos kosztuje więcej.
Tak kończy się czwarty dzień nowego roku.
Jutro znów będzie ciszej - przynajmniej na chwilę.

03/01/2026

Kartka z pamiętnika kata Piotra Plugawęgo
3 dzień stycznia, Roku Pańskiego …

Poranek ciężki i cichy. Mróz nie ustąpił, a dym z kominów wisi nisko, jakby sam nie chciał iść ku niebu. Dziś nie pisałem długo — myśli były prostsze niż wczoraj, twardsze też.

Rada miejska potwierdziła wyrok. Prawo zostało wypowiedziane, a mnie przypadła jego ostatnia litera. Sprawdziłem ostrze raz jeszcze. Kamień, woda, stal. Ręka pamięta, nawet gdy serce milczy. W takich chwilach nie ma miejsca na wahanie — sprawiedliwość nie zna litości ani zwłoki.

Widziałem skazanego. Modlił się żarliwie, jak wielu przed nim. Dobrze. Niech modlitwa będzie między nim a Bogiem. Moja rola jest inna.

Zapisałem więc te słowa, by pamiętać, kim jestem i czemu służę:
Deus ignoscit, ego numquam.
Bóg przebacza — ja nie.

Nie z pychy to piszę, lecz z porządku rzeczy. Każdy ma swój ciężar. Mój nosi imię prawa.
Wieczorem zjem w ciszy i napiję się piwa na rozgrzanie. Jutro świt przyniesie obowiązek, a wraz z nim spokój ręki.

Tak mija trzeci dzień nowego roku.

02/01/2026

Kartka z pamiętnika kata Piotra Plugawęgo
2 dzień stycznia, Roku Pańskiego …

Dzień po Nowym Roku. Mróz trzyma twardo, a śnieg skrzypi pod butem jak kości pod toporem. Wstałem przed świtem, bo sny były niespokojne — znów widziałem szafot i twarze tych, co patrzą, lecz nie chcą widzieć.

W domu cisza. Chleb wczorajszy, mięso solone, piwo jeszcze dobre. Bóg dał, że robota moja zapewnia jadło, choć ceną jest spojrzenie ludzi, co na mój widok czynią znak krzyża albo spluwają w bok. Takie to rzemiosło — potrzebne, a pogardzane.

Dziś sprawdziłem narzędzia. Ostrze musi być uczciwe, bo prawo nie znosi fuszerki. Lepiej jedno czyste uderzenie niż dziesięć nieudanych — i dla skazanego, i dla mnie. W południe przyszedł posłaniec z zamku: jutro lub pojutrze znów stanie się sprawiedliwość. Imienia jeszcze nie podano.

Wieczorem wypiłem kubek piwa, nie dla radości, lecz dla rozgrzania kości. Modliłem się krótko — nie o litość dla siebie, lecz o porządek na świecie. Bo choć Nowy Rok dopiero się zaczął, prawo nie zna świąt.

Tak kończę ten dzień.
Niech noc będzie spokojna,
a ręka jutro pewna.

01/01/2026

🕯️ Nowy Rok w Prusach oczami kata (średniowiecze) ⚔️
W Prusach krzyżackich Nowy Rok nie był dla kata dniem hucznych uczt. Choć potrzebny miastu, pozostawał na jego marginesie. Świętował więc po cichu, w domu, z rodziną – z dala od rynku i karczm.
Mimo społecznego wykluczenia nie był biedny: pensja miejska i opłaty „od wyroku” pozwalały na solidny posiłek, mięso i piwo. Do kościoła chodził jak inni, lecz stał osobno, często przy drzwiach.
Nowy Rok oznaczał dla niego nie zabawę, lecz ciągłość porządku. Egzekucje bywały wyznaczane tuż po świętach – jako znak, że prawo trwa nieprzerwanie, także w nowym roku.
🗡️ Cichy toast, modlitwa o przebaczenie i gotowość do pracy – tak zaczynał się rok dla kata w Prusach.

31/12/2025

Roku Pańskiego 2026 ⚔️
Niech los zetnie to, co złe,
a oszczędzi to, co Twoje.
Zdrowia, siły i pełnej sakiewki.
Kat Piotr Plugawy
z katostwem elbląskim
wierni prawu, losowi i porządkowi świata

13/09/2025

Zapraszamy na zamek w Radzyniu Chełmińskim