Bijzondere Woorden

03/05/2026

Op maandag 4 mei mag ik 'spreekstalmeester' zijn bij de Nationale Herdenking in Middelharnis.

En elk jaar zal het aantal mensen dat de oorlog zélf heeft meegemaakt, kleiner worden. Hun stemmen verstommen en hun herinneringen raken verder van ons af. Maar door mijn werk in de uitvaartwereld, hoor ik zo veel verhalen, dat ik met zekerheid durf te zeggen.. dat de oorlog nog steeds in ons leeft. Omdat wat de mensen toen hebben meegemaakt, van generatie op generatie doorgegeven wordt. Want mensen van mijn leeftijd herkennen dat vast.. opa's en oma's die voorraden hebben. Want .. je weet maar nooit. Altijd hun bord leegeten. Boterhamzakjes omspoelen. Omdat je niks weggooit.

Ik heb de verhalen gehoord, van mensen die nog steeds die bang zijn voor harde geluiden, voor overvliegende vliegtuigen. Kinderen die hun vaders en broers afgevoerd zagen worden en zich later nooit konden hechten.
Moeders die hun kinderen de stad uit moesten sturen, in de hoop dat ze daar eten zouden vinden. Omdat echt alles, maar dan ook alles 'op' was. Die kinderen die getraumatiseerd werden door wat ze onderweg lichamelijk en geestelijk meemaakten. Moeders die nooit meer dezelfde werden.
Een aanstaande vader die weigerde zijn huis te verlaten omdat zijn vrouw moest bevallen. Zich elke avond in de schoorsteen verstopte, als de soldaten door de straten liepen. Zo veel verhalen. Ook op 4 mei worden ze weer gedeeld.

We moeten blijven herdenken.

Organisatie: Gemeente Goeree Overflakkee en Goeree-Overflakkee
Muziek: Sempre Crescendo Middelharnis
Geluid: Happy Music
Zang en muziek: van Maanen-Pals en Seth Lugthart

10/04/2026

Over humor. En trouwen.

Op dit moment ben ik volop in gesprek met ‘mijn’ bruidsparen. Soms hebben we elkaar al eerder ontmoet of in ieder geval even gebeld. Maar dit is de periode waarin we echt uitgebreid kennismaken. Ze kijken allemaal uit naar hun grote dag en hebben mooie plannen en grote wensen. En daar luister ik graag naar.

Wat me opvalt: veel stelletjes zeggen al snel: “Wij houden van humor.” Gelukkig maar. Ik ook. Ik zou het jammer vinden als ik bij mensen terechtkom die níet van humor houden. 🙂

Toch moet ik bij die opmerking altijd een beetje glimlachen.
Want ik weet dat daarna de volgende vraag komt: "Heb jij eigenlijk humor?”

Tja… dat laat ik natuurlijk graag aan een ander over om dat te beoordelen. Humor is namelijk een nogal breed begrip. De één houdt van woordgrapjes, de ander van platte moppen en weer een ander van subtiele zelfspot of droge opmerkingen. En dat zijn nogal grote verschillen.

Humor is persoonlijk. Maar in een ceremonie moet het vooral de humor van het bruidspaar zijn die doorklinkt. Zij moeten zich aangesproken voelen in wat er gezegd wordt. En of dat matcht, ontdek je alleen door elkaar van tevoren te ontmoeten, samen te kletsen en elkaar een beetje te leren kennen. Of door eens navraag te doen bij mensen die mij al eens hebben meegemaakt.

Ik denk dat het de kunst is om in een ceremonie ruimte te creëren waarin mensen zich op hun gemak voelen. Waarin iets spontaan gezegd kan worden of waar mensen kunnen reageren of improviseren.

En verder geloof ik: Als mensen zich gezien en gekend voelen in wat er verteld wordt… dan ontstaat humor vanzelf. Niet bedacht, niet geforceerd, maar gewoon écht. Een geintje. Of een momentje waarop iedereen samen moet lachen.

Half april mag ik mijn tweede huwelijk van dit jaar voltrekken. Dan mag ik naar Puurr. Ik hoop dat iedereen dan kan genieten. En kan (glim)lachen!

Foto: Anniek

10/04/2026

Op dit moment ben ik volop in gesprek met ‘mijn’ bruidsparen. Soms hebben we elkaar al eerder ontmoet of in ieder geval even gebeld. Maar dit is de periode waarin we echt uitgebreid kennismaken. Ze kijken allemaal uit naar hun grote dag en hebben mooie plannen en grote wensen. En daar luister ik graag naar.

Wat me opvalt: veel stelletjes zeggen al snel: “Wij houden van humor.” Gelukkig maar. Ik ook. Ik zou het jammer vinden als ik bij mensen terechtkom die níet van humor houden. 🙂

Toch moet ik bij die opmerking altijd een beetje glimlachen.
Want ik weet dat daarna de volgende vraag komt: "Heb jij eigenlijk humor?”

Tja… dat laat ik natuurlijk graag aan een ander over om dat te beoordelen. Humor is namelijk een nogal breed begrip. De één houdt van woordgrapjes, de ander van platte moppen en weer een ander van subtiele zelfspot of droge opmerkingen. En dat zijn nogal grote verschillen.

Humor is persoonlijk. Maar in een ceremonie moet het vooral de humor van het bruidspaar zijn die doorklinkt. Zij moeten zich aangesproken voelen in wat er gezegd wordt. En of dat matcht, ontdek je alleen door elkaar van tevoren te ontmoeten, samen te kletsen en elkaar een beetje te leren kennen. Of door eens navraag te doen bij mensen die mij al eens hebben meegemaakt.

Ik denk dat het de kunst is om in een ceremonie ruimte te creëren waarin mensen zich op hun gemak voelen. Waarin iets spontaan gezegd kan worden of waar mensen kunnen reageren of improviseren.

En verder geloof ik: Als mensen zich gezien en gekend voelen in wat er verteld wordt… dan ontstaat humor vanzelf. Niet bedacht, niet geforceerd, maar gewoon écht. Een geintje. Of een momentje waarop iedereen samen moet lachen.

Half april mag ik mijn tweede huwelijk van dit jaar voltrekken. Dan mag ik naar Puurr. Ik hoop dat iedereen dan kan genieten. En kan (glim)lachen!

Foto: Anniek

27/03/2026

Een nieuwe keuken? Dan ga je overal ideeën opdoen?
Een vakantie boeken? Dan vergelijken we hotels en kiezen de beste deal.

Maar als iemand overlijdt, bellen veel mensen de eerste naam die ze horen.
“Die had mijn buurman ook.”
“De zorgmedewerker raadde ons dat aan.”
”Die naam staat in de polis.”

Ik snap dat het zo gaat. In een verdrietige tijd vaar je vaak blind op wat een ander zegt. Maar als ik je een tip mag geven... Oriënteer je.

Als de kans groot is dat je eens een uitvaart moet regelen, maak dan eens een afspraak met een uitvaartondernemer.
Voel hoe iemand écht luistert.
Hoe er wordt gereageerd op jouw vragen.
Heb je het gevoel dat de ander met jou mee kan denken en jou de ruimte geeft in het maken van keuzes.
Stel al je praktische vragen!

Je krijgt maar één kans om een goed afscheid te regelen.
Dus oriënteer je.
Stel vragen.
En kies bewust.

En dat geldt natuurlijk ook voor mijn werk als uitvaartspreker. Ook dan is het niet vreemd om eens van te voren te bellen met elkaar.
Hoe luister ik naar je?
Hoe denk ik met je mee?
Wat verwacht je van mij en kan ik jou dat ook bieden?
Werk ik samen met de door jou gekozen uitvaartondernemer?
Hoe transparant is mijn werkwijze?

Zo veel vragen om bij stil te staan.
Bel gerust.
Mail gerust.
Voor mij is namelijk geen vraag te gek.

** LET OP: Ik geef géén advies in wie jij als uitvaartondernemer moet kiezen.
Ik wil je graag alleen bewust maken van het feit dát je zelf mag kiezen.

19/03/2026

“Alles komt goed.”

Dat kreeg ik als nuchtere Flakkeese van huis uit mee. En ik probeer dat nog steeds te denken... vooral als ik met bruidsparen spreek die zich van te voren druk maken over regen op hun huwelijksdag. Of net-niet-perfecte-bloemen of stoeltjes die misschien niet recht staan.

De onlangs verschenen editie van Zij en Zeeuws had als thema 'No Worries'. Ik schreef een column over de zoektocht naar de perfecte bruiloft en over wat er uiteindelijk echt telt. En geloof mij.. het zit 'm niet in die perfecte Pinterest-plaatjes.

Als nuchtere Flakkeese, kreeg ik het van huis uit mee. ‘Maak je niet druk, alles komt goed’.

Toch hebben niet alle bruidsparen van te voren dat gevoel als ze nadenken over hun Grote Dag. In de gesprekken die ik met verliefde stelletjes voer, vertellen ze vaak over hun spanning. Het moet allemaal goed en perfect zijn. Pinterest en Insta-waardig. Als iedereen maar mooie kleren aanheeft, als de stoelen maar keurig recht staan. Als de bloemen maar lijken op de Pinterest plaatjes. En ook: als het maar niet gaat regenen op de huwelijksdag.

En ik denk alleen maar: de liefde wordt hier niet minder van. Geen enkel huwelijk is ooit gestrand op regen op je bruiloft. Sterker nog: als het regent wachten we even. En meestal, nou bijna altijd, waait zo’n bui gewoon over. En als dat niet zo is, dan gaan we hard rennen naar de plek waar het droog is. Geen huwelijk is gestrand omdat ome Johan een pak droeg dat een maatje te groot (of te klein) was. Of dat de stoel scheef stond of dat er een geknakt roosje hing.

Als ik zie dat de zorgen bij sommige bruidsparen zich van te voren opstapelen, probeer ik te benoemen dat hun spanning en zorgen er mogen zijn. Maar ik help ze ook graag in het ontnuchteren, dat ze van een mug geen olifant moeten maken. En ik kan het natuurlijk niet zo letterlijk zeggen, maar stiekem denk ik ‘Maak je niet druk, alles komt goed’.

Want ja, als nuchtere eilandbewoner geloof ik nog steeds dat veel dingen uiteindelijk goed komen. Ik heb dat te vaak gezien om het niet te geloven. Maar ik heb ook geleerd dat ‘goed en perfect’ een rekbaar begrip is. Dat het soms betekent: anders. Een momentje later. Of niet. Of dat je even moet improviseren. Want dan komt alles goed.

En als dan aan het einde van de dag, ome Johan weer naar huis is in zijn te grote of te kleine pak, de stoelen zijn opgeruimd en de roosjes ook, dan blijft er maar één ding over waar het echt om ging: twee mensen die ‘ja’ tegen elkaar hebben gezegd en hopelijk een heel gelukkig leven samen tegemoet gaan. En dat is waar het om draait.

No worries. De rest was bijzaak.

Je vindt deze column ook op de website van Bijzondere Woorden, bij het kopje blog.

29/12/2025

Onlangs blikte ik terug op mijn huwelijksseizoen van dit jaar. Bruidsparen maakten een nieuwe start en gingen vol levensvreugde een nieuwe levensfase. Als ik terugblik op mijn uitvaartwerk waren er weer veel families die ik mocht helpen toen zij afscheid namen van hun geliefde. Ook zij gingen een nieuwe levensfase in. Een fase zonder degene die zo bij hen hoorde.

Werken in de uitvaart betekent voor mij altijd werken op het scherpst van de snede. Het ene moment is het even stil, het volgende moment komen er drie meldingen op één dag. En bij ieder telefoontje ga ik ‘aan’. Families weten inmiddels dat ze op meer dan 100% van mijn inzet kunnen rekenen.

Ik kijk, luister en voel aan. Ik denk mee, draag suggesties aan, help sprekers die twijfelen om hun eigen woorden uit te spreken. Ik ondersteun bij het schrijven van teksten, laat muziek vloeiend in elkaar overlopen en denk mee als iemand even niet weet welk muzieknummer passend is. Door mijn jarenlange ervaring durf ik te zeggen dat ik precies weet wat nodig is om een plechtigheid persoonlijk, kloppend en 'eigen' te maken.

De tijd tussen een melding en de dag van afscheid is vaak kort. Er moeten draaiboeken klaarliggen voor de mensen van de muziek of een afscheidsfotograaf. In die beperkte tijd schrijf ik een verhaal dat klopt en vooral waarheidsgetrouw is. Dat laatste neem ik bijzonder serieus. Ik geloof niet in ‘over de doden niets dan goeds’. Ik geloof in eerlijkheid, maar ook de rafelrandjes horen bij iemands leven, en dus ook bij het verhaal dat ik vertel.

Het afgelopen jaar gaf ik woorden aan overlijdens waar de contrasten soms enorm waren. Jonge mensen in de bloei van hun leven en mensen met een voltooid bestaan. Families die een dierbare na een lang ziekbed lieten gaan en families die compleet werden overvallen door een acuut overlijden, een ongeluk of een zelfgekozen einde.

Ik stond in rouwcentra, woonkamers, kerken en crematoria. Soms waren er heel veel mensen, soms een klein select gezelschap. Van al die keren werkte de techniek bijna altijd, maar één keer was er kortsluiting in de meterkast en improviseerden we met wifi, youtubelinkjes en een telefoon. Soms hield ik mij groot, soms huilde ik zachtjes mee. Er waren plechtigheden met kaarsen, fakkels, bijzonder rouwvervoer, met cake of bitterballen of met een shotje op het leven. Soms ontmoette ik een familie voor het eerst; bij één familie kwam ik in één jaar zelfs vier keer.. Ik sprak met mensen die hun levensverhaal alvast wilden laten noteren, omdat het hen rust gaf.

Ik ontmoette opnieuw zo veel bijzondere mensen, van wie ik op zo veel vlakken leerde, zowel zakelijk én persoonlijk.

Dank je wel aan al die families die mij, rechtstreeks of via uitvaartondernemers, hebben gevraagd om de liefde voor hun dierbare in woorden te vatten. Het blijft een voorrecht om naast jullie te mogen staan, juist op die dagen waarop alles anders wordt.

23/12/2025

Wat leuk, onlangs nodigde Maarten de Korte mij uit voor een gesprek bij Omroep Archipel - Goeree-Overflakkee. Ik had nog wel uren met Maarten door kunnen kletsen....😂Dank je wel Omroep Archipel - Goeree Overflakkee voor jullie gastvrijheid.

Op woensdag 3 december 2025 was Wendy Tuns te gast in het radioprogramma Op de Hoagte bij Omroep Archipel. In de uitzending sprak zij over haar werk als

07/12/2025

In deze periode van het jaar, blik ik weer even terug op mijn huwelijksseizoen van dit jaar.

Ik mocht als trouwambtenaar weer woorden geven aan de liefde van stellen die elkaar eeuwige trouw beloofden. Ik weet al lang van te voren welke datums er in de agenda staan. En dan denk je altijd… ‘oh tijd genoeg om alles voor te bereiden’. Maar het was op het laatste moment toch weer hard doorwerken. Maar gelukkig wel weer leuk en gezellig. En soms ook ‘spannend’.

Want iedereen denkt dat trouwen alleen maar ‘leuk’ is en heel ontspannen. Dat is meestal wel het geval. Maar geloof mij, soms is het ook heel stressvol of ligt de druk heel hoog. Mijn collega’s zullen dat vast beamen.

Mijn bruidsparen kwamen uit alle windstreken. Van het Brabantse Veldhoven, Ossendrecht en Nieuw Vossemeer tot het Flakkeese Dirksland, Melissant en Oude Tonge. Van het Zeeuwse Vlissingen en Middelburg tot Deventer en Nijmegen.

Het was een bundeling van bonte liefdesverhalen. Ik schreef 123.465 woorden.

Ik kwam weer op nieuwe locaties, en wat zaten er weer pareltjes tussen! Van trouwerijen aan het water en aankomen met de boot. Tot een complete festival bruiloft op de boerderij. In de trouwzaal van het gemeentehuis of in de tuin van het kasteel of op een landgoed.

Van mensen die voor de eerste keer trouwden, voor de 2e of de derde keer (en nee, beste lezer.. niet oordelen als je het verhaal niet kent😊. Soms zit het leven namelijk niet mee) De kers op de taart dit jaar? Een heeeele goede bekende trouwen, met een reisafstand van maximaal 40 voetstappen. En verder? Eén van mijn bruidsparen was fan van een bekende Nederlander. Niet geschoten is altijd mis, dus een berichtje naar het management. En die BN’er stuurt gewoon een ingesproken videoboodschap vanaf zijn vakantieadres. Hoe leuk was dat! Ach, er waren nog zo veel meer verrassende wendingen.

Maar voor nu: Gaat mijn toga weer even in de kast. En houd ik het weer even voor gezien met de witte jurken, strakke pakken en alle bruidstaarten. (Hoewel, de eerste gesprekken staan al weer gepland!)

Lieve bruidsparen: het was mij een waar genoegen!

Oh, ja, en voor de bruidsparen die nog een recensie achter willen laten.

Foto: Fotografie Annet in de tuin bij Anneloes en Anthony.

07/12/2025

02/12/2025

Al meer dan 35 jaar is het een geliefde traditie in ons dorp Oude-Tonge: de jaarlijkse Kerstvolkszang in de Rooms-Katholieke Kerk Onze Lieve Vrouwe Hemelvaart. Dit jaar op zondag 14 december. Dan opent de kerk weer haar deuren voor iedereen die de kersttijd graag begint in een sfeer van samenzang en saamhorigheid. De toegang is gratis en iedereen is van harte welkom.

De middag biedt een gevarieerd muzikaal programma. Uiteraard zingt het Parochiekoor St. Cecilia. Zij brengen een afwisselende selectie kerstliederen, met Carolien Kranse op dwarsfluit en Lida Sala als dirigent en Nelleke Bruggeman op piano.
Ook is er dit jaar weer een speciaal gevormd kinder kerstkoor van kbs de Nobelaer!
Als gastkoor is dit jaar ‘Projectkoor Schouwen- Duiveland’ uitgenodigd. Zij zingen onder leiding van Ellen Bentlage diverse liedjes à capella. Zelfs in het Engels, Pools en Oekraïens!

Naast luisteren is er natuurlijk volop ruimte voor samenzang. Deze samenzangen worden overigens muzikaal begeleid door organist Ron Braber en trompettisten Henk Braber en Sanne Braber-Smeets.

Na afloop is iedereen van harte uitgenodigd om nog even te blijven voor warme chocolademelk of glühwein. Een mooi moment om elkaar te ontmoeten, bij te praten en elkaar alvast een vredige kerst te wensen.

Dit jaar zal de Kerstvolkszang in deze vorm voor de laatste keer plaatsvinden. De huidige werkgroep, die zich jarenlang met veel toewijding heeft ingezet, zal hiermee haar werkzaamheden afronden. Het zou bijzonder mooi zijn als deze editie gevierd wordt met een kerk vol mensen die samen willen zingen, luisteren en genieten!

24/11/2025

Geen chocoladeletter of mooie kerstbal kan tippen aan een goed verhaal.
Doodgewone verhalen – de bijzondere ontmoetingen van een uitvaartspreker is het perfecte Sinterklaas- of kerstcadeau voor wie houdt van échte verhalen, échte mensen en bijzondere ontmoetingen.

De verhalen zijn geschreven door mij zelf, dus ik ben misschien niet geheel objectief:-) Maar wat ik terughoor van mijn lezers? De verhalen zijn ontroerend, soms luchtig, ze geven stof tot nadenken. En ja, soms lijkt het alsof ik naast je zit. En ze jou écht vertel.

Wil je nog een boek als Sint of Kerstcadeau bestellen? Doe dat via mijn website of stuur mij een dm!