30/11/2025
Vandaag was het dan zover..
Nadat mijn zus Angelique en ik een aantal weken alles op alles gezet hebben om dit concept te laten slagen, was daar het moment. Neem me Mee - part 1.
21 Passagiers (want âdames en herenâ mag niet meer gezegd worden). Daarbij is er Angelique, zij is de logistieke ruggengraat. Zij draagt er zorg voor dat de dirigent-in-de-front-of-bus lekker voor het vertier kan zorgen. De enthousiaste 5e generatie Beuk genaamd Willem, is de chauffeur.
Iedereen was op mild dringend verzoek keurig op tijd zodat we stipt om 09.00 konden vertrekken vanuit de grote parkeerplaats van Koninklijke Beuk Touringcars. En dat is mooi want dat maakt dat de schouders direct kunnen zakken en het volgens plan kan rollen.
En oh oh ik voel me de ware koningin in deze magnifieke koningsblauwe wagen. Alsof ik hem uit mijn eigen garage rij en tegen de wereld zeg âKijk es hoe prachtig! Jullie mogen vandaag met me mee!â
Nadat er wat huishoudelijke mededelingen zijn gelanceerd als âgordels om en koppen dicht want andersâ konden we onze tournee starten.
Gelukkig was het grijs en regenachtig weer zodat het in de bus direct heerlijk sfeervol en knus werd met het licht, de stemming en de muziek. Daarbij kon je ook meteen even fijn door je uitgereikte schoolkrant heen bladeren, en werd je getrakteerd door een onmisbaar gevuld boterhamzakje waarin een pakje Capri-Sun en een koetjesreep. Ja die frustratie over hoe irritant het ook alweer was om dat rietje goed in dat pakje te steken kwam ook weer snel vooraan in het geheugen.
En zo leuk om te zien dat er direct mensen uit dat pakje gaan lurken. (Mooi oud woord he, die kwam terug in het âVergeten woordenâ rondje.
Een aantal mensen kenden elkaar, een aantal waren dichter tegen de 55 en weer een aantal dichter tegen de 75. Er was ook een oudere âjonge oudereâ mee. Wat een lieve man. Hij had een begeleidster meegenomen die tevens een heel dierbare vriendin van mij is. Zij heeft deze charmante lieve man dit reisje cadeau gedaan, en ging zelf mee zoals ze iedere week een uitje met hem heeft. Dus feitelijk heeft zij hĂ©m meegenomen.
Al gauw zat de sfeer er goed in nadat ik iedereen uitnodigde om luidkeels het welbekende âIk heb een potje met vetâ mee te galmen. Kijk dat ging meteen goed. Met Willem had ik alles goed afgestemd zodat ik via mijn laptop de twee schermen, de microfoon en het geluid van de wagen kon gebruiken. Heerlijk!
Iedereen ssstil, want het geluidenspel waarin geraden moet worden welke geluiden je hoort gaat van start. En dan moet je ze wel omcirkelen in je Schoolkrantje, pagina 3.
Vervolgens ging het om dat ene zinnetje. Je weet wel, je hoort muziek, je teleporteert direct naar de bijbehorende periode van je leven omdat je jezelf verbaast dat je ook echt de tekst weet van dat nummer. En mee kan zingen. Niet mooi maar wel hard is de opdracht! Geslaagd!
Precies op tijd arriveerden we in opperbeste stemming in het prachtige bosrijke Lage Vuursche. Daar stond Sabine Leijten ons al op te wachten bij het knusse restaurant van Topparken. Met koffie, taart en een lekker precies-grootgenoeg-advocaatje met slagroom. Mijn precies genoeg is die van mij en van Willem want die mag natuurlijk geen alcohol gebruiken.
Maar je moest wel eerst voordat je aan kon vallen op deze culinaire verrassing even langs Angelique om een briefje te halen. Op dit briefje staat een naam van een bekend duo, of groep, van vroeger. Denk aan het A team, Meneer en mevrouw de Bok, Crockett en Tubbs, Derrick en Harry, enz.
De opdracht is dan ook om binnen het uur dat we bij Sabine waren je teamgenoot of genoten te vinden. Leuk, want dan ben je even wat meer in contact met mensen die je niet echt kent. En om dat te overtreffen is daaropvolgend het verzoek een selfie te maken in de vorm van de rollen van de personen of karakters van wat er op je briefje staat.
âGraag de fotoâs appen naar Angelique of mijâ verzocht ik hen. Je begrijpt dat daar de meest bijzondere plaatjes uit voort kwamen. en ja hoor hoor, het kind komt dan omhoog he. Ik word daar intens gelukkig van. Zoân setting met zoân leuke groep.
Cor Kiers is mee om fotoâs te nemen. Maar die werd ook betrokken in het spel. Hij transformeerde in Derrick. Ik ga trouwens Derrick vragen om altijd mee te gaan als fotograaf. Met Cor zit het wel snor zegt hij zelf steeds.
Precies op tijd in de bus, 11.30. Want 11.35 rijden we gewoon weg. En zo ging het ook. Iedereen luisterde goed joh! Uiteraard hoort daar voor iedereen een beloning bij: een eau de cologne doekje van 4711. Je kent het welâŠvan je oma đ.
Oh we moesten nog wel even stoppen onderweg want de pub eeeh busquiz begon. En je bent een team met wie je op de selfie stond. Dus er moest even van plekken gewisseld worden en je mag niet lopen als de bus rijdt.
Oke oke de busquiz kon wat meer georganiseerd, want het beeldmateriaal was iets te uitvoerig waardoor ik qua tijd niet helemaal uitkwam. Maar goed daar is dan zoân eerste reis ook goed voor. Dat leer je dan maar weer voor de volgende keer. Volgens mij heb ik ook nog van schrik gezegd dat er een prijs te winnen was, nou, dat wordt dan de korting op het volgende schoolreisje!
Precies op tijd arriveerden we bij Beuk terug op stal. De wagen kon weer âaan de zaakâ gezet worden. En wat hebben we hard gezongen, genoten van de kleine verhalen die hier en daar werden gedeeld, van Willem zijn stuurkunst vooral in dat hele krappe straatje. Van Angelique haar hulp en gegrinnik op de geweldige filmpjes die ze heeft gemaakt.
Iedereen heeft een review ingevuld dus die ga ik maar eens goed doorlezen. Maar voor nu zie ik al dat 85% van deze groep volgende keer weer mee wil!
