31/08/2026
Als een soort Mario kart race baande ik mij een weg door Madrid richting een fantastische locatie bovenop een berg met uitzichten waar je kin van op je enkels zakt (of, als je hoogtevrees hebt, je spontaan van in je broek kakt 💩). Toen ik uit mn raceauto (lees: degelijke Opel Astra) stapte, zag ik dat er al behoorlijk was gasten waren.
Mijn eerste Spaans-Nederlandse ceremonie. Met een onwijs lief en knap bruidspaar welke blind vertrouwde in mijn capaciteiten.
Als ceremoniespreker dan wel he, voor wat betreft de Mario Kart race vermoed ik dat de Policia Madrid toch echt straks de winnaar zal zijn 💸💸…
Anyhow, eenmaal op die berg zag ik de mooiste en kleurrijkste outfits. Overdressed bestaat niet als je Spaans bent, underdressed is zo goed als een garantie als je een nuchtere Hollander bent.
De locatiemanager was vrij gepassioneerd, danwel oververhit, stelde mij een tiental onwijs snelle vragen en gebruikte matchende vlugge arm- en handgebaren.
Ik glimlachte, hoopte zo ongeveer 60% te begrijpen en zei dat het allemaal goed kwam. In zn ogen dacht ik twijfel te bespeuren maar als ik me daar ook nog mee bezig ging houden, gok ik dat ik een regelrechte duik van die berg af zou nemen😂.
Met zenuwen gierend als Luigi over de baan (want hee Mario Kart zit nu in mn hoofd) ging ik dan toch van start. Bienvenidos todos, welkom iedereen… en de rest volgde vanzelf. Soms als Spaanse bla bla bla bananenvla, maar vaak als woorden die gewoon meermaals applaus ontvingen van al die prachtig gekleurd geklede gasten. 🫶🏼
Eenmaal onderweg naar huis dacht ik aan David y Tula. Zouden zij oprecht hebben genoten? Zij namen de gok dat ik kon verwoorden in niet 1 maar 2 talen wat ze voelen voor elkaar… Dat stemmetje knaagt, na elke ceremonie. Gisteren kreeg ik een berichtje, swipe zo ff voor de volgende foto. Gelijk game over, voor dat knagende stemmetje dan.
Game on waarschijnlijk, voor Policia Madrid😂🏁🏎️
