15/06/2026
𝐈𝐧𝐠𝐞𝐳𝐨𝐧𝐝𝐞𝐧 𝐛𝐫𝐢𝐞𝐟
24-Uurs Toernooi WFB 2026 – Waar voetbal, vrijwilligerswerk en saamhorigheid samenkomen.
Soms bezoek je een toernooi en ga je naar huis met een beker, een medaille of een mooie uitslag. En soms bezoek je een evenement waarbij de uitslagen eigenlijk bijzaak worden, omdat de herinneringen, de sfeer en de inzet van zoveel mensen veel meer indruk maken dan welke eindstand dan ook.
Het 24-uurs Toernooi van WFB op 12 en 13 juni 2026 was zo'n evenement.
Als iemand die inmiddels al meer dan twintig jaar actief is binnen het jeugdvoetbal, tientallen toernooien heeft georganiseerd en duizenden wedstrijden van dichtbij heeft meegemaakt, denk je dat je veel hebt gezien. Toch zijn er momenten waarop je opnieuw beseft hoeveel moois het amateurvoetbal te bieden heeft. Dit weekend was daar een prachtig voorbeeld van.
Allereerst wil ik stilstaan bij een man die eigenlijk niet van de voorgrond houdt, maar die absoluut een groot compliment verdient: Richard Witte van Holland Travels.
Richard stelde samen met zijn chauffeurs volledig belangeloos vervoer beschikbaar voor de jeugdteams van VV Rockanje. Vanaf vrijdagmiddag tot zaterdagavond werd er onafgebroken gereden tussen Rockanje en Ouddorp. Geen kleine inspanning, geen symbolisch gebaar, maar een daadwerkelijke bijdrage die ervoor zorgde dat tientallen spelers, trainers, begeleiders en ouders zorgeloos konden deelnemen aan dit evenement.
In een tijd waarin alles duurder wordt en vrijwilligers steeds moeilijker te vinden zijn, laat Richard zien wat maatschappelijke betrokkenheid werkelijk betekent. Niet praten over verenigingen helpen, maar het gewoon doen.
Dat wij dankzij deze ondersteuning als vereniging ook nog eens € 275,- hebben kunnen bijdragen aan het goede doel, maakt dit verhaal alleen maar mooier. Sport verbindt, maar sport krijgt pas echte waarde wanneer het ook iets terug kan geven aan de maatschappij.
Daarnaast wil ik mijn enorme waardering uitspreken richting Leon Struik, het bestuur van WFB en de complete vrijwilligersorganisatie.
Want laten we eerlijk zijn: een 24-uurs toernooi organiseer je niet zomaar.
De meeste mensen zien de wedstrijden, de doelen, de teams en de gezelligheid. Wat zij niet zien zijn de maanden van voorbereiding. De telefoontjes. De mails. De vergaderingen. De indelingen. De draaiboeken. Het zoeken naar vrijwilligers. Het regelen van scheidsrechters. Het organiseren van horeca, EHBO, veiligheid, velden, materialen en noem maar op.
Een evenement van deze omvang ontstaat niet vanzelf.
Dat ontstaat doordat een groep mensen besluit om niet voor zichzelf te kiezen, maar voor honderden anderen.
Zelf heb ik bewust het nachtelijke gedeelte meegemaakt, van ongeveer 22:00 uur tot 09:00 uur. Misschien wel de periode waarin je de ware kracht van een organisatie ziet.
Wanneer de avond valt, de vermoeidheid begint toe te slaan en de eerste slapeloze uren zich aandienen, worden vrijwilligers op de proef gesteld. Toch zag ik juist op dat moment iets bijzonders gebeuren.
Scheidsrechters die wedstrijd na wedstrijd bleven fluiten.
Vrijwilligers die bleven lachen.
Mensen die koffie schonken terwijl ze zelf nauwelijks hadden geslapen.
Organisatieleden die overal tegelijk leken te zijn.
Geen stress. Geen irritatie. Geen negativiteit.
Alleen maar mensen die wilden dat de kinderen een geweldige ervaring zouden hebben.
En misschien is dat wel het mooiste wat ik tijdens dit weekend heb gezien.
In een maatschappij waarin vaak wordt gesproken over individualisering, over mensen die minder voor elkaar over hebben en over het verdwijnen van vrijwilligerswerk, zag ik in Ouddorp precies het tegenovergestelde.
Ik zag saamhorigheid.
Ik zag mensen die elkaar hielpen.
Ik zag verenigingen die elkaar respecteerden.
Ik zag spelers die midden in de nacht nog plezier maakten.
Ik zag ouders die genoten vanaf de zijlijn.
Ik zag vrijwilligers die niet vroegen wat ze ervoor terugkregen, maar simpelweg deden wat nodig was.
Toen ik zaterdagmiddag nogmaals terugkwam op het complex viel mij opnieuw hetzelfde op. Ondanks de korte nachten, ondanks de vele uren die al gemaakt waren en ondanks de warmte die langzaam toenam, bleef de sfeer uitstekend.
Geen gemopper.
Geen gezeur.
Geen negatieve toon.
Alleen maar lachende gezichten.
Dat is geen toeval.
Dat is het resultaat van een organisatie die tot in de puntjes klopt en een cultuur waarin respect, sportiviteit en plezier centraal staan.
Vanuit de teams van VV Rockanje heb ik ondertussen talloze positieve reacties ontvangen.
Van JO9 tot JO17.
Van spelers tot trainers.
Van ouders tot begeleiders.
Iedereen had zijn eigen verhaal, maar allemaal kwamen ze op hetzelfde neer:
"Wat was dit geweldig georganiseerd."
En dat is misschien wel het grootste compliment dat een organisatie kan krijgen.
Want over een paar weken weten de meeste spelers niet meer precies welke uitslagen ze hebben behaald.
Maar over jaren zullen ze zich nog herinneren dat ze midden in de nacht een wedstrijd speelden.
Dat ze met hun teamgenoten in de bus zaten.
Dat ze samen lachten, voetbalden en een unieke ervaring beleefden.
Dat is de echte winst van dit soort evenementen.
Daarom wil ik afsluiten met een boodschap aan iedereen die heeft meegeholpen.
Aan de vrijwilligers die al maanden bezig waren.
Aan de mensen achter de schermen.
Aan de horeca.
Aan de EHBO.
Aan de terreinmensen.
Aan de scheidsrechters.
Aan de chauffeurs.
Aan de sponsoren.
Aan Leon Struik.
Aan WFB.
Jullie hebben niet alleen een toernooi georganiseerd.
Jullie hebben herinneringen gemaakt voor honderden kinderen.
Jullie hebben laten zien waar het amateurvoetbal op zijn mooist is.
Jullie hebben bewezen dat vrijwilligerswerk nog steeds het kloppend hart van iedere vereniging is.
En bovenal hebben jullie laten zien dat voetbal veel meer is dan winnen of verliezen.
Voetbal is verbinden. Voetbal is beleven. Voetbal is samen.
Namens mij persoonlijk, maar zeker ook namens de spelers, trainers, leiders, ouders, vrijwilligers en supporters van VV Rockanje:
Ontzettend bedankt voor een onvergetelijk weekend.
Wij gingen moe naar huis.
Maar vooral rijker aan herinneringen.
Een diepe buiging voor WFB en iedereen die dit mogelijk heeft gemaakt.
Chapeau! 👏⚽🏆💙💛
Peter Naaktgeboren
vv Rockanje
