02/05/2026
परमार्थाचा 'हिशोब'
मोक्ष प्राप्तीसाठी भगवंताला आपलेसे करून घेण्यासाठी पूर्वीच्या काळी ऋषी- मुनी तपश्चर्या करत असत.त्यासाठी एकांतात राहत.संसारसुखाचा, ऐश्वर्याचा त्याग करत जंगलात निघून जात. ईश्वर एकांतातच भेटतो हे त्यांना माहिती होतं.ईश्वराला केवळ भक्तीभाव लागतो, त्याला प्रसन्न करून घेण्यासाठी दुसरं काहीही लागत नाही हे त्यांना कळलेलं होतं. म्हणूनच सर्वस्वाचा त्याग करून ते आपले आयुष्य भगवंताच्या चरणी समर्पित करत असत.ना कुठलं साहित्य, ना दिखावा, ना ऐश्वर्याची जाहिरात.
हा झाला इतिहास. पण वर्तमानात भक्ती हा दाखवण्याचा, मोठेपणाचा विषय झालाय. एकांतात, विरक्तीने नव्हे तर मोठेपणा, बडेजाव दाखवण्याचा मार्ग बनलाय. संतांनी एकांतात भक्ती केली पण आता साऱ्या गावाला जागवून भक्तीचे प्रदर्शन केले जातेय. संतांना अंगावरील वस्त्राचेही भान नव्हते ना खाण्यापिण्याची काळजी. त्यांना भौतिक सुविधा लागतंच नव्हत्या.
आता मात्र काय लागत नाही ? भक्तीसाठी केल्या जाणाऱ्या सप्ताहात महाराजांना उंची वस्त्र लागतात. भारी गाडी असल्याशिवाय महाराज येत नाहीत. मग त्यासाठी देणगी मागावी लागते. आणि इथेच भक्तिमार्गाला दुषणे दिली जातात.
देणगी देणारा कधीही हात आखडता घेत नाही. हीच बाब काही जणांच्या पथ्यावर पडतेय.
काही दिवसांपूर्वी झालेल्या सप्ताहातील प्रकार असाच आहे.
जमा झालेली देणगी पाहून संबंधित व्यक्तीचे डोळे फिरले आणि त्याने हात मारला.विशेष म्हणजे व्यासपीठावरून परमार्थाच्या बाता मारणाऱ्या महाराजानेच देणगीचा हिशोब दिला नसल्याची तक्रार झालीय. पोलिसांनी तक्रारकर्ते आणि ज्याच्यावर आरोप झालेत त्या दोघांनाही हिशोब देण्यासाठी बोलावलंय. तिथे काय झालं आणि होईल हे माहित नाही.
एक मात्र खरंय, जन्माला येणाऱ्या माणसाच्या प्रत्येक कर्माची नोंद चित्रगुप्त ठेवतो असे म्हणतात. महाराज कीर्तनात हे सांगतात. मृत्यूनंतर यमराजासमोर या सर्व कर्म आणि कारनाम्यांचा हिशोब होतो असंही सांगितलं जातं.
या महाराजांना किमान तिथं तरी हिशोब द्यावाच लागेल.
लोकांना सांगता सांगता एवढं जरी या महाराजांना कळलं असतं तरी कल्याण झालं असतं.
