01/04/2026
1 april… geen grapje 😉
Vandaag 11 jaar geleden (in 2015) vroeg ik mijn ondernemingsnummer aan.
Maar eigenlijk begon het al veel eerder…
In 2010 volgde ik mijn eerste opleiding kindergrime.
En nog datzelfde jaar mocht ik al men eerste opdrachten doen.
met véél goesting, maar nog zonder ondernemingsnummer (en eerlijk… ook nog zonder al te veel ervaring 🙈).c
Deze foto’s nemen me terug naar die beginjaren.
Een jongere versie van mezelf, die het toen al geweldig vond om met kinderen te werken.
En ook al was mijn techniek toen nog niet perfect, de glimlach op hun gezicht was dat wél.
Zo dankbaar dat ik van die passie mijn werk heb kunnen maken 💛
En dat ik vandaag nog altijd datzelfde plezier voel, elke keer opnieuw.
Kleine storytelling:
Dankzij mijn mama mocht ik in het najaar van 2010 grimeren op het evenement burgemeester kookt.
Op één van de foto's zie je ook Mauro, zoon van Sofie en Dominique, kleinzoon van de toenmalige burgemeester. Mauro heeft ASS en geschminkt worden was dus geen evidentie voor hem. Ik weet nog heel goed dat Sofie me zei dat ze het bijzonder vond dat Mauro dit liet doen door mij.
🩷 Mijn twee werelden kwamen toen al een beetje samen, mijn twee passies. Werken met mensen met een beperking en creatief bezig zijn.
Nog een bijzonder verhaal:
Begin oktober 2016 werd ik geopereerd aan men knie. Ik had op halloween een opdracht gepland staan die ik niet wou afzeggen. Papa bracht me naar de opdracht en met een been in een brace die nog niet kon plooien heb ik een ganse namiddag geschminkt. Van passie en toewijding gesproken. 💕
