25/06/2026
Herkes Biraz Yorgun..
Artık fark ediyorum…
Kimse tam mutlu değil.
Gülümsüyor insanlar ama içlerinde bir yorgunluk taşıyorlar.
Kimse eskisi gibi uzun uzun anlatmıyor derdini.
Herkes “iyiyim” deyip geçiyor.
Sanki hepimiz aynı şeyi yaşıyoruz ama başka kelimelerle anlatıyoruz.
Kimi susarak, kimi şakalaşarak, kimi çok çalışarak.
Ama aslında hepimiz biraz kırıldık.
Bazılarımız tamir etmeye çalışıyor kendini,
Bazılarımız bozulan parçayı saklıyor.
Kimse "yardım et" demiyor artık.
Çünkü herkesin meşgul olduğunu biliyor.
Bu yüzden bazı dostluklar sustu, bazı aşklar eksildi.
Ama kimse bunu yüksek sesle söylemiyor.
Ben de bazen yoruluyorum.
Ama sabah yine erken kalkıyorum.
Çünkü hayat, insanı dinlemiyor…
Devam etmeni bekliyor.
Ve biz de devam ediyoruz.
Eksik, sessiz, ama halâ umutla....
